«

»

mei 11

Oog om oog…

Net als onze koninklijke gast de Winterkoning, was ook het Mezenechtpaar zwaar ontstemt over onze snoei-werkzaamheden.
Was hun riante onderkomen voor het grut vorig jaar nog onzichtbaar door klimop, nu is de aanvliegroute weliswaar vrij, maar het zicht op de villa ook.

Dat is een buurkat ook niet ontgaan! Regelmatig sluipt hij over het hok naar de rand, om tastend met zijn voorpoot de stevigheid van het dak van de mezenvilla te controleren. De opportunist!! Ervaring glinstert in zijn sluwe ogen; het moment van toeslaan is nog niet aangebroken. De omstandigheden worden zorgvuldig bekeken en getoetst.

Hij wacht geduldig op het grote moment: ‘Nest-verlaat-dag’!
Dan positioneert hij zich met z’n kont op de rand van het hok, steunt met links op het dak van de villa en hengelt met rechts het onnozele grut één voor één aan zijn uitgestoken nagel omhoog!

Ik doorzie hem!!! En hoewel ik, na enkele dramatische ervaringen in het verleden (http://www.midlifepleasures.nl/alledag/bemoeizucht/) mezelf plechtig heb beloofd om niet in te grijpen in de natuur, bloedt mijn moederhart met het vooruitzicht van de aangeprikte baby’s!

Ik laat het niet gebeuren!! Kattemans heeft van P al z’n eerste doop gehad. Vol vertrouwen in de mensheid bleef hij zitten loeren toen P naderde met een bak water. Te laat doorzag hij de bedoeling en met een nat pak spoedde hij zich huiswaarts. Iets alerter op naderend mensvolk, posteert hij zich de volgende ochtend doodleuk weer op dezelfde plek.

Op dit vroege tijdstip ben ik niet gekleed op een doordachte aanval met de benodigde wapens, dus stort ik mij in pyjama naar buiten en spring, sis, schreeuw en klap mij richting rover.
Met succes! Hij schrikt zich te pletter!!
— grinnikend bedenk ik even later hoe het er voor hem moet hebben uitgezien —

Maar kattengebroed is taai en reeds de volgende ochtend neemt hij zijn uitkijkpost weer in! Onder geen beding laat hij zich een maaltijd van jong mezenvlees ontnemen! Ik stort mij weer als een gestoorde kenau naar buiten en, nadat hij me even meewarig heeft aangekeken, wandelt hij weg.

“Kutkat!” sneer ik hem na!! Dus gooi ik al mijn voornemens overboord en zorg, samen met goeie vriend R, voor een degelijk toegangshek naar huize Mees. Het voorkomt hengelende poten en in het uiterste geval stort kattemans naar beneden; eigen schuld, dikke bult!

We hebben pa en ma Mees medegedeeld, dat de werkzaamheden aan de oprit naar hun villa noodzakelijk is voor de veiligheid van het grut. Na achterdochtig alles te hebben gecontroleerd, hervatten ze blij en onvermoeibaar de voedseltransporten naar het nest.

Natuurlijk zit ik geniepig te wachten op het moment dat KK erachter komt dat de weg naar zijn feestmaal is afgesloten! Tevergeefs!
Het kán niet anders; verdekt opgesteld heeft hij al onze inspanningen gadegeslagen en zich met een grote grijns omgedraaid naar andere tuinen, waar mezenvilla’s ongehinderd leeggehengeld kunnen worden.

Jeanette

Deel deze blog naar hart-en-lust, als je genoten hebt van het verhaal!
Makkelijk via onderstaande links of volg en deel Midlife Pleasures op facebook

2 reacties

  1. rik

    Weer echt Jeanette, wat voor veel mensen als iets gewoons wordt gezien weet zij er weer een mooi verhaal van te maken. En wat ik het meeste waardeer is, dat weliswaar wat “opgepimt”, het eigenlijk altijd een “echt” verhaal is. Dank je wel lieve skat. 😘🤓

  2. Jan

    Haha, ik zag net op TV een mevrouw die met een uit de kluiten gewassen waterpistool de katten te lijf ging. Misschien ook een leuk hulpmiddel voor jou. Succes met bewaking van het nest!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>