‘Afterflow’

Overgang. Ik heb er niks mee. Dat wil zeggen, met het woord.
Zoek me suf naar een redelijk alternatief voor mijn blog; het zal een ‘nieuw’ woord moeten worden.
Google is ideaal, want ik zoek ter plekke naar synoniemen en betekenissen.
Een leuke is ‘climaterium’ of, zoals beschreven: het vrouwelijke climaterium.
Mij valt gelijk de verwijzing naar klimaat op en ja, daar kan ik iets mee!

Klimaat controle in je lijf, wat zou dat geweldig zijn!
Een opkomende opvlieger met één gedachtecommando omzetten in een volledig gecontroleerde staat van de gewenste lichaamstemperatuur, waarbij bovendien alle zichtbare uitingen van een naderend ontvlammingsmoment niet optreden!!
Aaaah, héérlijk!

Ander voordeel is dat je de men-o-pauze op alle fronten kunt koesteren: koude voeten behoeven geen warm mannenlijf meer en anderzijds is de nabijheid daarvan ook minder temperatuurverstorend.
Pffff, klink nu erg blijf-van-mijn-lijf. Ook dat zijn momenten, maar in deze periode geef ik vaak de voorkeur aan lichaamswarmte-afstand! (behalve met mijn hond, maar door haar dikke vacht straalt ze geen warmte uit en hoewel Y, mijn lief, stevig behaard is, stelt de isolatie niks voor)

Romantiek op afstand dus. Hoe heerlijk zou het zijn als je partner zijn inventiviteit hierop loslaat in plaats van over te schakelen op een huppelkut?
Ik denk trouwens dat dat fenomeen eerder te maken heeft met het mannelijk libido, dan met een gebrek aan fantasie in de temperatuur-neutrale-benadering.
Overigens een prima naam voor een nieuwe therapie:
“de Kunst van de temperatuur-neutrale-benadering bij partners in de climaterium fase”!

Al met al dwaal ik af van mijn onderwerp, het zoeken naar de juiste term voor de overgang.
Overgang heeft op zich wel iets vloeiends, maar het woord zelf mist in deze context alle joie de vivre!

‘Afterflow’??? Na de vloed?
Heeft een kabbelende klank, maar ook weer z’n beperking: het einde van de vloed betekent niet het einde van eventuele ellende. En ook niet alle bijwerkingen komen pas ‘after’.
Toch vind ik dit, vanuit mijn leeftijdsperspectief gezien, wel een lekkere!
Past ook bij Midlife Pleasures; in de vrolijke flow van de leeftijd heb je af en toe ook een
after-momentje!

Laat ‘m nog even rijpen, maar ik denk dat dit een blijvertje is.

Jeanette

Leuk als je deelt! En makkelijk, via onderstaande links!
Of geef je mailadres door op info@midlifepleasures.nl en ontvang het laatste nieuws!

Bio logisch

Rups2 (2)

Rekening houdend met natuur en milieu probeer ik een verantwoorde hap op tafel te zetten.
Een prachtig biologisch bloemkooltje lacht mij toe vanuit haar blaadjes en ik heb beeld bij het eindresultaat.
Bij de eerste snee in het koolgewas onthoofd ik onbedoeld een rups!!
Onthutst staar ik naar de stoffelijke resten, die zich elk aan een kant van het mes bevinden.
Met de nodige eerbied dump ik de rupsresten in het GFT bakje.

Minutieus determineer ik de rest van de bloemkool en kom onderweg tekenen van bewoning tegen.
Niet ingevoerd in het rupsenleven, weet ik niet of ik in de kraamkamer of in de toiletruimte zit te peuren.
Probeer aan kleur en vorm te zien of het een hoopvolle poging tot nageslacht is, of gewoon poepresten.
Zonder achtergrondinformatie over voortplanting en gewoontes kom ik daar niet achter.
Laat me niet verleiden tot verder onderzoek; ben aan het koken.

Rupsenbeest heeft zich tegoed gedaan aan een deel van wat nu míjn bloemkool is.
Geen idee wat de invloed van rupsen-spuug op onze gezondheid is, dus snij ik de aangevreten delen weg.
Om nog wát groente over te houden, spoel ik de eitjes/poep grondig af en hoop dat resterende remsporen spontaan verdwijnen tijdens het koken!

Sta toch even stil bij de vroegtijdige, tragische dood van de bloemkoolbewoner, maar griezel zó van de chemische troep die zou moeten voorkomen dat ik een rups klief.
Dat laat een spoor van dood en verderf achter, mijn ene slachtoffer vele malen overtreffend

Voorlopig vóór bio, logisch!

Jeanette

Blogstressssss

Altijd vol ideeën, maar wat komt van de grond?
Het idee zelf is altijd vrij van sores.
Alles kan, dus de mogelijkheden zijn eindeloos ………. in je hoofd.

Langzaam daal je en raken eerst je tenen de vloer;
‘Wat als ……’ ‘Hoe moet ….’ ‘Wanneer kan ……’
En plots sta je met beide benen tot aan je enkels in de klei!

Wat eerst een vrolijk wolkje vol mogelijkheden leek, waar je lichtvoetig achteraan danste, blijkt nu een laaghangende, smog-achtige substantie, die alle briljante hersenspinsels zonder pardon opslurpt en even later uitspuugt als een
brij ellende ……… in je hoofd

Ok, mijn blog! Nauwelijks viral, of de positieve reacties stromen binnen. Het aantal volgers stijgt dagelijks exceptioneel en volgens de statistieken ben ik
trending ……. in mijn hoofd!

Ik smijt nu al met termen, waarvan ik de betekenis moet googelen (of googlen?)
Tot nu toe had ik zo mijn eigen interpretatie.
Blog (klinkt ook nog lobbig): terugkerend gewauwel over dagelijkheidjes, wat zo nodig met jan en alleman moet worden gedeeld
Viral: virale infectie, maar dan virtueel
Sociale media: sociale (?) interactie via pc (achterhaald) tablet of mobiel.
Was vandaag weer zo sociaal bezig; 30 berichtjes geliked!!
Een hoge shareability hebben -hoe bedenken ze het- …….
naast de ‘aaibaarheidsfactor’ heb je nu ook een ‘shareabilityfactor’: je bent fijn om te delen!
Enfin, ik struikel dagelijks over nieuw jargon wat ik me eigen moet zien te maken om überhaupt mee te kunnen doen.

Naast het leren van een nieuwe taal, moet ik ook ‘blog-regels’ respecteren!
Opleuken is een must, dus moet bij elk verhaal een afbeelding geplaatst.
Niet de tekst, maar een foto moet de bezoeker overhalen om vooral het onderschrift te lezen.
Wat dan vervolgens niet langer mag zijn dan zo’n 200 woorden!
Breedsprakig als ik schrijf is dat toch wel een dingetje!
Dan bedenk ik mij dat wij ‘midlifers’ ook nog gewoon 400 woorden kunnen lezen, mits de ‘pleasurefactor’ hoog genoeg is.

Dus besluit ik eerst bij mezelf te blijven. Ik schrijf verhalen en soms een gedichtje.
In mijn geval is bij mezelf blijven ook: excuses zoeken om niet te hoeven beginnen.
Ik banjer dankbaar nog wat langer in de klei; redenen verzinnend om niet met de billen bloot te hoeven!
Een goede vriendin besloot mij uit de klei te trekken.

En zie hier: eindelijk ‘viral’!!

Jeanette

Als eerste ….

Boeken eindigen ermee, maar ik begin met een heel groot dankjewel aan:

mijn goede vriendin C, die mijn startprobleem op waarde wist te schatten en mij een figuurlijke trap onder mijn kont gaf, waardoor mijn blog daadwerkelijk in de steigers kwam te staan

Lennard van IT-Level, die mij met zoveel geduld wegwijs maakte in het technische gedeelte

Mijn schoonzus, met haar 10 voor taal, waarmee ik kan ‘sparren’ door samen ruwe opzetjes te stroomlijnen

‘Pien’, creatief wonder, die het meer dan passende schilderij heeft gemaakt waarmee mijn blog en onze muur worden opgevrolijkt

Aan iedereen, die in de afgelopen jaren mijn onzekerheid liet afbrokkelen, met ontzettend lief en stimulerend commentaar op mijn schrijfsels

Aan Yoet (Y), mijn lief, voor de talloze malen waarop hij mijn grootse ideeën kleinkreeg in behapbare vorm. Bovendien figureert hij (al dan niet vrijwillig) in sommige verhalen

En aan iedereen, die de ‘moments of midlife pleasures’ wil delen met vrienden en kennissen!!

Dank jullie wel en veel plezier!!

Jeanette