apr 21

Slaap- en waakellende


Verdieping in de nachtelijke midlife-gedragingen op slaap-en waakgebied (…), maken mij een niet onverdienstelijk hobby-somnoloog! Taboe op waakellende is gering en ervaringen worden royaal gedeeld.
De vraag “lekker geslapen?” kan een beerput van narigheid opengooien en dan is het luisterend oor van een ervaringsdeskundige een zegen!
Mijn kennis richt zich vooral op de waakmomenten (… minuten… uren); die maak ik bewust mee. In mijn eenzame, doorwaakte studie-uren richt mijn blik zich op het fenomeen waakellende.
Heb al drie waakfases helder; inzicht in de problematiek is de eerste stap naar oplossingen… toch?

‘Inslaap-stress‘; gevalletje slaap-start-problematiek!
Ter ontspanning en vermaak lees ik voor het slapen. Na een paar bladzijden vallen mijn ogen bijna dicht en is het tijd… om te gaan slapen. Boek weg, bril af en licht uit. Vaak slaap ik na een minuutje in. Tenzij… ‘inslaap-stress’ zich meldt!
Licht uit betekent acúút alle zintuigen op scherp!! Ogen wagenwijd open, hartslag en bloeddruk stijgen en adrenaline bruist; hoe bizar!!
Alles in en aan mij wil bewegen. Restless legs, maar dan all-over the body!
Een kleine, rustige wandeling door huis of tuin kan soelaas bieden!
Dus stuiter ik hoopvol een uurtje rond!

‘Nacht-steek‘ is een volgende, mogelijke fase (en mijn absolute topper)!
Eén van de meer irritante midlife-issues is nachtplassen.
In de gezegende omstandigheid dat luiers nog toekomst zijn, moet ik minimaal één keer m’n bed uit. En nachtplassen is sores!! Droeg een volle blaas niet bij tot een gezonde slaap, een lege blaas is geen garantie voor een enkele reis dromenland.
Terug in bed is mijn lijf volledig zen en slaapklaar, maar in mijn hoofd maalt een woeste brij aan gedachten op volle toeren!! Draai op m’n rug en werk alle yoga-oefeningen-om-het-malen-te-stoppen af.
— mijn geest registreert de slaap-verloren uren! —

Tot slot het ‘Ochtendgloren-gelazer‘.
Lijkt op middernacht-ellende zonder plee bezoek. Om vage redenen ontwaken in de (te) vroege ochtend. Op dit tijdstip analyseer ik mijn houding, door elk ledemaat aandachtig neer te vlijen. En ineens is het daar; ik nestel mij tevreden in de perfécte slaaphouding!!…
Voor twee minuten! Dan kondigt de eerste onvrede zich zeurend aan érgens in mijn lijf. Zuchtend draai ik mij om. Shit, vergeten dat het ‘vapeur-knupke’ aan die kant zit!! Een ouderwetse opvlieger raast vlammend door mijn lijf!! Blussen vergt minimaal één kostbaar nachtelijk uur!
Soms helpt een kop thee met honing, maar meestal ‘zit ik het uit’ om vlak voordat de wekker gaat in diepe slaap te vallen!!

Arme ernstig slaap-gestoorden, die nachtelijks twee of zelfs drie van bovenstaande (of andere) waak-misères hebben! Dan schiet mijn somnologisch inzicht tekort en wordt het tijd voor de professional!
Maar jullie mogen áltijd bellen!!

Jeanette

Leuk als je deelt! En makkelijk, via onderstaande links!
Of geef je mailadres door op info@midlifepleasures.nl en ontvang het laatste nieuws!

apr 14

Verkeersremmers & snipers!

Ooit in een persoonlijk gesprek met onze burgermoeder geklaagd over het gevaar voor de fietsers op de smalle hoofdweg door de stad!
Ik zag dat helemaal verkeerd! “Fietsers hebben een zeer bijzondere functie”, onderwees ze mij, “het zijn verkeersremmers!”… Flabbergasted is de enige uitdrukking die paste bij mijn gevoel! Dus, als fietser ben ik geen verkeersdeelnemer. Nee, ik ben een bewegende verkeersdrempel!
Té flabbergasted miste ik het moment ad rem te reageren (zoals vaker) en de burgermoeder uit te dagen voor een fietstochtje als ‘verkeersremmer’!
Had ze gedacht dat tegenliggers het verschil maken? Dat auto’s rustig achter fietsers blijven rijden tot de weg vrij is en ze royaal kunnen passeren??
Écht niet!

Mocht ik vouwen in mijn broek persen; ze worden eruit gereden! Om niet te worden geschept of om een ongewilde lift op de motorkap te voorkomen, moet ik vlak naast de stoeprand rijden. Zodanig dat een kleine stuurfout desastreuze gevolgen kan hebben! Voor de ‘verkeersremmer’ komt het gevaar dus van twee kanten!

Ik ben er hélemaal klaar mee!! Als ik op de hoofdweg fiets, fiets ik breeduit! Minstens anderhalve meter van de stoeprand!! En als er een auto toetert, steek ik mijn middelvinger op — verbale verwensingen hebben geen zin; toetermans hoort mij niet — en blijf dood-gemoedereerd ‘in de weg’ fietsen! Theoretisch nog steeds ‘verkeersremmer’ maar gevoelsmatig ‘verkeersridder’! Tot nu toe heeft niemand aangifte gedaan van belediging en/of gevaarlijk weggedrag.

Het werkelijke gevaar komt nu uit een andere hoek: de snipers! Het heeft iets te maken met het lengen der dagen, temperatuur en vipes. De eerste knoppen worden lichtgroen, piepkleine blaadjes verdringen de winterkleuren met een waasje belofte van voorjaar.
En ineens zijn ze er: de snipers!! Ze naderen geluidloos, maar met dodelijke snelheid!!


Gister nog. Fiets min of meer op de helft van mijn weghelft en wil afslaan naar links. Het tanende fysiek (blog 10 dec 2016 — toen al… —) maakt goed achterom kijken iets minder betrouwbaar, dus hengel ik tijdig met mijn linkerarm in de door mij gewenste richting! Een vage schaduw flítst mij luid vloekend voorbij; mijn arm op een háár na ontwijkend!!
Voor ik kan reageren is hij 200 meter verder!!!

Witheet kan ik geen kant op met mijn frustratie over zoveel brutaliteit! Een middelvinger schiet tekort (letterlijk) en om nou als een viswijf proberen de afstand te overbruggen met een scheldkanonnade…
Ik ben gedoemd gaar te koken in m’n eigen vet!
Ze zouden verboden moeten worden, de snipers; wielrenners die zonder bel of compassie de maximum snelheid, verkeersregels en basis-hoffelijkheid aan hun laars lappen!!!

Het moet gezegd; een snel opvliegend gemoed in het verkeer is mij niet vreemd!
Voeg daarbij het beduidend kortere lontje, waarmee mijn midlife zich kenmerkt en je hebt een uiterst ontvlambare mix!

— geen punt, ware het niet dat de aantallen Asociale-Aanstekers-in-het-verkeer zich als konijnen vermenigvuldigen —

Jeanette

Leuk als je deelt! En makkelijk, via onderstaande links!
Of geef je mailadres door op info@midlifepleasures.nl en ontvang het laatste nieuws!

apr 07

Wonderlijk bewust

Wonderlijk is het wel en niet geheel onbewust, die inspiratie voor een verhaal als ik druk met mijn grote hobby bezig ben: huishouden!
Nooit vóórdat ik begin met poetsen. Dán probeer ik uit te vinden hoe wastafels, bad, douche en plee, met de minst mogelijke inspanning blinkend schoon worden.
Wat uiteindelijk betekent dat ik naar de goorste shitzooi grijp!


Dus spray ik, met handschoenen en een zelf gefabriceerd gasmasker van theedoek, alles in met een ontkalkende, ontsmettende én reinigende substantie, samengebracht in één ergonomisch gevormde flacon. Vervolgens open ik ramen en deuren en ontvlucht enige tijd de kwalijke dampen…
Koffiemomentje. Want hoe langer de troep inwerkt, hoe groter de kans dat kalk-, vuil- en bacteriehaarden als door een wonder worden ‘opgelost’!

Tijd om te spoelen! Al rondzwaaiend met de douchekop zie ik vuil en gif in de afvoer verdwijnen. Totaal niet betrokken bij het procedé (en de gevolgen voor milieu ontkennend), zijn dit vaak de momenten voor inspirerende invallen. Voordat prachtige volzinnen kolkend via het putje verdwijnen, leg ik idee en enig kader vast op mijn laptop.
— ontsnappend aan het werk en schuldgevoel —

Steevast volgt na zo’n aanval met chemische wapens een lange, milieubewuste periode.
Gebruik uitsluitend milieuvriendelijke, ecologische producten, werk met blote handen en snuif de natuurlijk frisse geur op.
Dit vereist wel veel ouderwets en intensief schrob- en boenwerk. Druk bezig en met volledige aandacht bij het werk! Hoe zen!

Mijn inspiratie laat het vandaag afweten, maar het uiteindelijke gevoel van goed-bezig-alles-natuurlijk-schoon is dan ook vele malen intenser.

Jeanette

Leuk als je deelt! En makkelijk, via onderstaande links!
Of geef je mailadres door op info@midlifepleasures.nl en ontvang het laatste nieuws!

mrt 31

Cancan

In je midlife wordt decorum van groter belang. Talloze zaken, waar de leeftijd zo zijn tand-des-tijdse invloed op heeft, behoeven aandacht. Strategisch verborgen, onherkenbaar gepimpt, ingesnoerd, ondersteund of anderszins slim aangepast om aftakeling te maskeren.
Praatgroepen of gespecialiseerde hulpverleners in deze materie zijn dun gezaaid, dus autodidacten hebben een voorsprong. Het vergt inzicht; blijf bij je lijf!

Grof verdeeld zijn er drie hoofdgroepen:
1. De onaangetasten: al worden ze 120, er sprankelt een eeuwigdurende jeugdheid tussen de enkele en altijd charme verhogende rimpel. Ze verliezen weinig tot geen decorum en houden zich daar ook niet mee bezig. Ander — jaloersmakend — pluspunt voor deze groep: vrijwel immuun voor overgewicht.
2. De hooghouders; van nature gevoelig voor de tand des tijds. Vanaf hun 30ste voeren ze een niet aflatende strijd tegen verval, die met het stijgen der jaren feller en intenser wordt. En duurder! Niet zelden drijft het hen tot de rand van de financiële afgrond.
3. De laissez fairtjes tot slot hebben de strijd ergens gestaakt of zijn deze nooit aangegaan.

Natuurlijk zijn er tal van ‘tussensoorten’ met één of meerdere combi’s van de hoofdgroepen: een gezichtshuidje van de onaangetaste met een laissez fair hangkont met rimpels.
Of (plastisch) gecorrigeerde kipfilets van de hooghouder die ten koste gingen van gigantische hallux valgussen — of is het halluces valgus? — ;
waarmee de laissez-fair-voeten een ongewilde keuze werden en een nieuwe ‘tussensoort’ een feit.
De ‘aandachtsgebieden’ zijn uiteenlopend en de aanpak evenzo.

Het moge duidelijk zijn: ik behoor tot de tussensoort. De gebiedjes zijn talrijk en divers, net als mijn mate van berusting. Maar het grootste wapen in deze is gratis!! HUMOR!!! Het houdt me op de been! Oók in de strijd tegen verval. Omarm die kalkoen-nek, kipfilet-armen, varkensdijen of andere lubbers en flubbers; laat ze meedelen in de lol!
Je bent méér dan de som der wat-te-wensen-overlaat-gebiedjes.


Vroeg in de ochtend staat ineens de tuinman in de tuin. Ik (nog verre van geschminkt, gekapt of (aan)gekleed) bedenk me geen moment en stap naar buiten in een oud vest, waar heel charmant mijn nachthemd onderuit steekt. Evenals een paar winterharige, bleke en (te)forse benen!
— decorum verlies compleet, dus een lachstuip kriebelt —

Ik pik links en rechts de tippen van mijn ‘jurkje’ op en geef een staaltje cancan ten beste!! Gebruik het trapje naar de tuin om met een flinke uithaal van een bloot linker- en dan rechterbeen naar beneden te dansen. Niet meer piepjong en gelukkig ook gezegend met een gezonde dosis humor, blijft hij grijnzend (en stoer) staan wachten tot ik ben uitgedanst, waarna we een korte bespreking hebben over de snoeiwerkzaamheden.




Jeanette

Leuk als je deelt! En makkelijk, via onderstaande links!
Of geef je mailadres door op info@midlifepleasures.nl en ontvang het laatste nieuws!

mrt 24

Geheugeninstabiliteit

Geen idee wat de tegenwoordig veel gebruikte term ‘bekkeninstabiliteit’ exact inhoudt.
Behalve dan (in mijn beleving) een wiebelende gang van iemand die voor het eerst op stiletto hakken van 10 centimeter loopt op een ondergrond voor wandelschoenen.


Natuurlijk loop ik achter. Zelf niet bekend met het fenomeen en geen (schoon)dochter in blijde verwachting, waarbij van alle zwangerschapsongemakken bekkeninstabiliteit bovenaan de lijst van ellende staat, heb ik me er ook niet echt in verdiept.
Waar mijn voorstellingsvermogen hierin tekort schiet krijg ik wel volledig beeld wanneer ik ‘instabiliteit’ aan ’geheugen’ koppel!

Ik moest het ‘proeven’, laten walsen over mijn tong, het slurpend inhaleren en zachtjes laten ontsnappen: ‘ge-heu-gen-in-sta-bi-li-teit’
Het klopt gewoon! En het swingt!
Een woord dat de volledige lading dekt, maar toch een vriendelijke afdronk heeft.
Aardappels opgezet en vervolgens het ene klusje na het andere achternalopend in de tuin tot je donkere wolken door het open raam ziet krullen en gelijkertijd de unieke geur van aanbranding ruikt?
Aaach, … éven een momentje van geheugeninstabiliteit.

In het schemergebied van afscheid nemen van je papieren agenda en nog niet volledig ingesteld op digitaal, je geheugen lekker op de proef stellen: “Deze vergeet ik écht niet!!”, nadat je de afspraak drie keer hardop hebt herhaald.
Krijg je een venijnig mailtje van je tandarts dat ze genoodzaakt zijn de kosten van de gebitscontrole door te berekenen, aangezien je nu al voor de derde keer niet bent verschenen!
Licht confronterend momentje… van geheugeninstabiliteit!

Sleutels vergeten? Yeah!! Een G.I.’tje!
Speurend dwalen door de supermarkt voor wat je niet hoefde op te schrijven? Hahááá, G.I.’tje!!
Hete kraan 2 uren laten lopen (… tegen de legionella)? Hihiiii, typisch G.I.’tje!!
Eitjes donkerpaars gekookt? Traláááá, G.I.’tje!!!
Nespresso zonder cupje? ROFL, G.I.’tje!!!!

Ik omarm die kleine wiebelingen in mijn geheugen; het weerhoudt mij van de klaagzang over het achteruitsnellend vermogen tot onthouden met het stijgen der jaren.

Blijven koesteren, die GeheugenInstabiliteitjes!!!

Jeanette

Leuk als je deelt! En makkelijk, via onderstaande links!
Of geef je mailadres door op info@midlifepleasures.nl en ontvang het laatste nieuws!

mrt 17

Diepgravend…

Nooit te warm…
luchtgekoeld
Gevoelig opnemend
wat passeert

Welkom duidend
geur en smaak
Behoefte
verkennend

Uiterst voorzichtig
naar binnen
Randje voor randje
onderzoekend

Plat en hard
Zacht, golvend
Taai weerbarstig
Korstig vast

Per vinger
tastend
Welke past
bij wat

Na links volgt rechts
wie weerstaat
de zoektocht
naar verborgen schatten

Eindelijk grip
achter een nagel
Euforisch
oogstend

Aarzeling…
waarheen
in godsnaam nu
de opbrengst?

Vrijpostig
weggeschoten
Of sneaky
opgevroten

De neus…
onuitputtelijke bron
Gênant maar
onweerstaanbaar

Jeanette

Leuk als je deelt! En makkelijk, via onderstaande links!
Of geef je mailadres door op info@midlifepleasures.nl en ontvang het laatste nieuws!

mrt 10

Ontlading!


Wat ben ik blij dat de vorst voorbij is!! Dat warme, vochtige lucht het land binnendrijft!! Eindelijk verlost!! Verlost van míjn koning-winter-ellende-nummer-één: statische elektriciteit!! Het voorkomen van felle opdonders is een ‘way of live’ geworden.
Niet iedereen heeft er last van, en dat is lastig. Net als bij een zeldzame fobie, snapt een groot deel van mijn omgeving niet waar de pijn zit!! Ondervind dus bitter weinig begrip voor mijn verregaande vermijdings-strategieën; zéker van mijn naasten!
— las dat ‘lijders’ gebukt gaan onder de stress die dit fenomeen met zich meebrengt. Hoe waar, en welk een eenzame lijdensweg! —

Inmiddels ervaringsdeskundig weet ik (naast wíe…) precies wát de heftigste schokken veroorzaakt! Fleece dekens staan met stip op nummer 1!
Licht, zacht, warm, synthetisch, goedkoop, dus populair.
Ook heerlijk als comfortabel nestkleed voor de hond, waarmee ik onze geliefde viervoeter transformeer tot wandelende taser!!
Foute shirts, truien of vesten geven lekker extra lading en in combi met (inmiddels verguisde) Crocs-met-synthetisch-vachtje, wil je een intiem contactmomentje met Fikkie koste wat kost voorkomen. Bedachtzaam loop ik met een grote boog om mijn hond heen naar de kraan voor een glas water… K E T S J É N G !!!
Met een daverend knal ontlaad ik mezelf: “$#%^@%#$!!!”

Op een houten vloer, in een katoenen niemendalletje en blootsvoets, loop je weinig risico. Minder geschikt als outfit voor de supermarkt, dus redelijk ingepakt stap ik in de auto om de voorraden aan te vullen voor het geval ontwrichtende sneeuwstormen het land platleggen.
Stap uit, pak de tas en wil het portier sluiten: F L Á T S!!!
Ik verbijt een aso stroom vervloekingen richting vehikel en knal ‘ladylike’ het portier dicht. Opgelucht vat ik de supermarktkar bij de dikke plastic rand en schrijd door de draaideuren. Alert op handtastelijke tegenliggers en metalen overleef ik de Jumbo. Thuisgekomen laat ik slim de autodeur openstaan en realiseer me te laat dat de voordeurkruk van metaal is:
K L É T S!!!

Alles aan mij is droog en eng. Mijn haar leeft een eigen leven en kleding omvat mij innig;
vonken knetterend pel ik mijzelf ’s avonds laagje voor laagje vrij.

Geraadpleegde adviezen op internet maken normaal leven onmogelijk!
Bedenk zelf buffers en doordachte tactieken, vermijd knuffels en handschudden en doorsta in zelfgekozen isolement de vorstperiode!

Wat een zegen, die regen!!!

Jeanette

Leuk als je deelt! En makkelijk, via onderstaande links!
Of geef je mailadres door op info@midlifepleasures.nl en ontvang het laatste nieuws!

mrt 03

Shit krijgt een staartje!

Het muizengebroed op het terras tiert welig! Ondanks strenge vorst en akelig weer, vind ik geen stijf bevroren, uitgemergelde lijkjes. Ze zouden het onder deze barre omstandigheden in de Oostvaardersplassen uitstekend doen!! En wat de koude niet overleeft, geeft minder schokkende beelden in de media.

Kleine opportunistjes zijn het! Leidt het voerbeleid van de grote grazers tot felle discussies; ik word totaal niet gekend in een eerlijke verdeling van voedsel buitenshuis. Erger nog, het enige wat ze van mij verwachten is voldoende aanvoer en verder geen bemoeienis. Ik ben gewoon een aanvoerslaafje, of aanvoermoer: plempen en wegwezen!!

Met de vogels heb ik dagelijks contact. De muizenfamilie is minder gericht op interactie. Had ik de muizenkeutels in de pindakaaspot-voor-vogels niet gevonden, had ik van hun bestaan niet geweten. En deze week kon ik, dankzij een dun laagje sneeuw, de nachtelijke routes in kaart brengen. Geen spoorzoeker van huis uit, duurde het even voordat ik het muizenspoor herkende. Had verwacht dat het staartje wel een sleepspoortje zou vormen, maar nee; een afvriezend ledemaatje zou desastreus zijn, dus staartje hoog!

De route naar de pindakaaspot-voor-vogels is niet muisvriendelijk. Gericht op een vrije aanvliegroute, is geen rekening gehouden met grondgespuis. Stronken, takken en planken zijn natuurlijke hordes die genomen moeten worden. Om nog maar te zwijgen van de pothouder zelf! Vereist het betere klim-, hang- en evenwichtswerk, om uiteindelijk het feestmaal te bereiken. Maar de beloning is groot! Vet met zaden en gedroogde meelwormen; prima dieet voor Siberische omstandigheden!

Verdacht ik de muizen nog van het ‘ruimen’ van de laatste restjes; afgelopen week zag ik ’s avonds vanuit het keukenraam een donker vlekje in een vólle pindakaaspot-voor-vogels!! Niet echt gecharmeerd van muizengespuis, vroeg ik Y om nader onderzoek bij de pot!
Totaal niet onder de indruk, loerden twee kraaloogjes Y aan, onderwijl rustig doorsmikkelend. Nauwelijks ruimte in de pot, maar plaats aan het banket is etend al snel gecreëerd!

Toen ik gisteravond opnieuw een gast in de pot ontwaarde, besloot ik een portretje te maken voor het nageslacht. Gesterkt door het weten, dat muizemans zich niet liet verjagen, zoomde ik dapper in vanaf een metertje of drie! Even in verwarring door teveel kraaloogjes, ontwaarde ik een muizendúo op het smalle randje!! In perfecte balans volgen de kleine lijfjes de ronding van de pot. Ik knip naar hartenlust; zelfs het flitslicht verstoord het muizen-vreetfestijn niet!

Na enthousiast de beelden aan Y te hebben getoond, besluit ik voor een close-up te gaan. Balancerend op de tuinbank nader ik de pot tot minder dan een meter!!!
Ik verdenk het dikke mormeltje wat er nu nog zit ervan, zijn maatje over de rand te hebben geflikkerd. “Delen is leuk, maar er zijn grenzen!”, vertelt zijn eigenwijze snuitje!

Jeanette

Leuk als je deelt! En makkelijk, via onderstaande links!
Of geef je mailadres door op info@midlifepleasures.nl en ontvang het laatste nieuws!

feb 24

Over ballen en lovehandles…


Gezond leven is een levenswerk op zich!! Bewustzijn is het devies, maar bewustzijn van alles wat mag of juist niet vergt jarenlange studie.
Daarbij helpt internet géénszins, want het onderscheid tussen zin en onzin is buitengewoon vaag en de adviezen variëren van extreem gevaarlijk tot totale nonsens!

Dus hou ik het klein, en vooral bij mezelf. Roken is passé, maar het proces van afscheid van de sigaret doet wonderbaarlijke dingen met je lijf! Plots ontstaan rollen, die de oorspronkelijke taak van steun of teugels ontstijgen en niet te negeren zijn. Vanaf het moment dat ik ze ontwaarde — en dan was mijn blik verre van kritisch… — hadden ze al ‘puilende’ eigenschappen en vroegen om tentvormige kleding.

Eten als compensatie voor de sigaret stond ik mezelf heimelijk toe.
Mijn excuus: “Je moet toch wat!!” — té streng zijn voor jezelf levert tal van andere gezondheidsrisico’s op, zeker ook in mentale zin —
Maar de wal(len) keren het schip. Dus aanpak van belemmerende rollen en verbeteren van conditie krijgt prioriteit.
Mede dankzij een ‘onderhoudsklusje’ bij de fysiotherapeut, maak ik kennis met ‘zitballen’.

Zittend je spieren trainen; klinkt relaxed!! Dus proefles bodybalance bij een sportschool afgesproken. Tevoren ervaar ik de invloed van de juiste mindset!
In mijn hoofd vormt zich een volmaakt beeld van superslanke, gespierde vrouwen in perfecte balans op de bal!! Daarnaast zie ik mezelf… op de bal.
De tevelen vouwen zich tevreden over het ronde zitvlak en zolang de oefeningen zittend worden uitgevoerd zorgen diezelfde tevelen voor balans.

Voor mijn geestesoog blijven de rollen in verticale positie gelijkmatig rondom, maar eenmaal doorbuigen naar één kant en de zwaartekracht doet van zich spreken. Ik rol van de bal achter mijn té lang gekoesterde lovehandles aan, die zich met onverwachte souplesse samenvoegen tot één balansverstorende massa!! En zie dan maar zonder gezichtsverlies en nog enigszins elegant overeind te komen…
“Ik wíl niet naar bodybalance!!!!” huil ik naar mezelf in de spiegel!

Toch zoek ik m’n outfit (wijd om tweeërlei redenen) bij elkaar en fiets naar de sportschool. Als ik de deur van de zaal open, zie ik tot mijn vreugde een gemengd groepje best oud van dagen!! Opgelucht denk ik als ‘jongste blom’ dit niveau nog wel aan te kunnen!! Twee tellen later zwaaien de ouwetjes enthousiast gedag met een “Tot volgende week!!” en tegelijkertijd treden de jonge, slanke ballengodinnen binnen…

Ik kan niet meer terug! Dus met de positieve mindset “Dood of de gladiolen” neem ik plaats op mijn bal! De juf is lief!! Met haar aanmoediging en complimentjes ga ik een heel eind mee in de oefeningen. Geconcentreerd stijg ik boven mezelf uit en heb zelfs volledige controle over mijn rollen!! “Wauw!!!!” Na een uur lig ik bijkans op apegapen, maar voel me zo voldaan!!
Ik heb me opgegeven voor de wekelijkse ballenles!

Thuisgekomen een paar hoogstandjes gedemonstreerd op onze huisbal.
Bedenk venijnige oefeningetjes speciaal voor vrouwenlijven.
Mijn lief neemt de bal over en kopieert met het grootste gemak alle standen…
Sóms wens ik ‘m op de maan!!!

Jeanette

Leuk als je deelt! En makkelijk, via onderstaande links!
Of geef je mailadres door op info@midlifepleasures.nl en ontvang het laatste nieuws!

feb 17

Valentijnsdag


In geval van prille liefde, geeft Valentijnsdag kans op een bevestigingetje hier en daar.
Bosje bloemen, concertkaartje, geurtje of, van de ware buideltasters, een sieraad!!
Doodgegooid met hartjes op social media! — vooral smachtenden smijten gretig —
Jonge en oude verliefden delen naar Hartenlust bossen rode rozen aangevuld met plastic harten. Prijkend met zo’n romantisch gebaar: “Kijk, is dít geen echte liefde?!”
De net verlatenen, alleengaanden, strijdenden en uitgeblusten met een lichte kater achterlatend.

Valentijnsdag boogt niet op enige historische grond; wordt met liefde gedragen door de commercie.
Er bestond helemaal geen ‘Valentijn’, die al strooiend met rozen, cadeaus, zang en gedichten geliefden tot elkaar bracht!
Cupido, de god van de begeerte ligt meer voor de hand. Maar Cupidodag is niet handig!
Liefde betuigen met pijl en boog! Ontaard al snel in klungelig gestuntel, niet ongevaarlijk!!

Al wordt het je door de commercie door de strot geduwd, ik word er wel blij van.
Romeo’s die de liefde voor hun Julia’s verpakken in een kant en klaar boeket zijn aandoenlijk.
Wat mij betreft terug naar de tijd van aubades onder je raam!!
Neerkijkend op je aanbidder die kwelend zijn liefde uit, liefst met luit! Ooow, héérlijk!
— wel met bloempotten in de vensterbank als bommetjes-ter-afwijzing —

Ergens houdt het op hoor, de valentijnskoorts (als die er ooit was). Roze wolken zijn gedoemd te verbleken. En zo ook de behoefte om ludiek je aanbidding te tonen.
Het wordt gewoon die ene bos bloemen die een excuus moest hebben gegeven te worden. Aflaatje voor tal van zondetjes door het jaar heen? Na 14 februari start je blij met een schone lei…

Toch bestaan ze; de Romeo’s pur sang!! Schatten die op hun táchtigste nog krakend door de knieën gaan om hun liefde te betuigen aan de énige van hun dromen; tot de dood hen scheidt!
Echte liefde, niet opgelegd door Valentijnsdag. Het is alleen vandaag, dat het oog van de camera het vangt… en deelt.


Trouwens, ik kreeg wel een prachtig valentijnsbosje vandaag!!! Peterselie!! Goeie keuze, want dat wilde ik écht heel graag hebben!! Stond op m’n boodschappenlijstje…

Jeanette

** ** ** ** ** ** ** ** ** **
♥ Valentijnsgedichtje ♥

Liefde kan klein zijn
En stil
Liefde kan groot zijn
En luid
Liefde kan intens zijn
Warm
Onstuimig
Diep
Zinnig
Innig


Echte liefde…
is alles

Jeanette
** ** ** ** ** ** ** ** ** **

Leuk als je deelt! En makkelijk, via onderstaande links!
Of geef je mailadres door op info@midlifepleasures.nl en ontvang het laatste nieuws!

Oudere berichten «